Onderzoek in Onderwijs

In deze blog deel ik graag kennis en inzichten over allerlei aspecten die direct of indirect een relatie hebben met het complexe vraagstuk van de verwevenheid van onderzoek met het onderwijs in het hbo. Ik hoop hiermee een bijdrage te leveren aan de dialoog over en de ontwikkeling van onderzoek in onderwijs.

Extern

Hier vind je mijn publicaties die extern gepubliceerd zijn.

Lezen of downloaden kan ook via https://avans.academia.edu/AnnVanderAuweraert

Of stuur een mail naar A.vanderauweraert@avans.nl

Van der Auweraert, A. (2018). Uitdagingen voor de professionalisering van docentbegeleiders van studentonderzoek in het hbo. Tijdschrift voor Hoger Onderwijs.

De intrede van praktijkgericht onderzoek in het hbo betekent voor veel docenten dat ze er een extra taak bij hebben gekregen, namelijk het begeleiden en beoordelen van studenten bij het doen van praktijkgericht onderzoek. Dit vraagt van docenten andere competenties dan voor het doen van onderzoek. De uiteindelijke conclusie is dat er op meerdere terreinen tegelijkertijd ontwikkeling nodig is. Dit gaat van professionalisering van docenten specifiek in de didactiek van het begeleiden en beoordelen van onderzoek tot inspanningen om te komen tot een beter begrip van de rol van praktijkgericht onderzoek bij de opleiding van beroepsprofessionals; het ontwikkelen van een nieuwe professionele identiteit als docentenbegeleider van onderzoek; het inrichten van optimale leeromgevingen en -omstandigheden; en organisatorische en structurele randvoorwaarden om dit alles mogelijk te maken. Het onderzoek draagt bij aan de actuele uitdaging om evidence-based knowledge te genereren voor het ontwikkelen en opzetten van professionaliseringstrajecten voor docenten in het hbo.

Van der Auweraert, A. & Blokland, E. (2018). De docent als onderzoeksbegeleider. Ontwerprichtlijnen voor professionalisering. Tijdschrift voor Hoger Onderwijs en Management.

Praktijkgericht onderzoek behoort sinds 2001 tot het takenpakket van de Nederlandse hogescholen. Maar bij de invoering ervan is nauwelijks stilgestaan bij docentprofessionalisering. Dit artikel is het resultaat van een verkennend onderzoek naar ontwerprichtlijnen voor professionaliseringsinterventies. Deze kunnen helpen bij het vormgeven van de professionalisering van docentbegeleiders van onderzoek. Ze zijn in eerste instantie ontwikkeld ter ondersteuning van opleidingscommissies, trainers, adviseurs, academiedirecteuren en lectoren voor het ontwerpen en uitvoeren van nieuwe professionaliseringsprogramma’s en activiteiten. De richtlijnen bieden tevens een raamwerk voor het evalueren, aanpassen of verbeteren van bestaande professionaliseringsprogramma’s. 

Van der Auweraert, A. (2008). De onderzoeker als communicator. Een kwalitatief en verkennend onderzoek naar de determinanten van wetenschapscommunicatiegedrag. PhD proefschrift. Wageningen Universiteit.

Een wetenschapper die een populair-wetenschappelijk boek schrijft, een interview geeft voor een tijdschrift, deelneemt aan een debat, participeert in een radio of tv programma, advies uitbrengt aan politici, een lezing geeft voor een breed publiek, workshops organiseert voor leerkrachten, in een focusgroep zetelt, jongeren op bezoek laat komen in het onderzoekslabo, … Het zijn allemaal bezigheden die behoren tot het domein van de wetenschapscommunicatie. De wetenschapper staat hierin niet alleen. Universiteiten stellen professionele wetenschapscommunicatoren aan en er zijn wetenschapsjournalisten. Er zijn wetenschapsmusea, wetenschapsfestivals en er is het wetenschapsfeest. Het aantal activiteiten op dit domein neemt gestaag toe.

Ondanks deze toename aan wetenschapscommunicatie-activiteiten, is er echter heel weinig geweten over de wetenschappers die erbij betrokken zijn. Het onderzoek in het veld van wetenschapscommunicatie heeft zich voornamelijk gefocust op het begrijpen en identificeren van de attituden en de behoeften van het publiek (Office of Science and Technology and the Wellcome Trust, 2001; Office of Science and Technology, 2005). Weinig inspanning is geleverd om te begrijpen hoe wetenschappers zichzelf waarnemen bij de toenemende oproep naar meer betrokkenheid bij wetenschapscommunicatie. Waarom doen wetenschappers aan wetenschapscommunicatie? Welke voordelen verwachten ze? Welke activiteiten ervaren ze als succesvol? Wat belemmert en wat moedigt aan? Is er voldoende draagvlak voor wetenschapscommunicatie-activiteiten bij de wetenschappers? Wat hebben ze nodig als ondersteuning of als training? Hoe gaan ze om met het spanningsveld dat ontstaat door enerzijds de druk vanuit de samenleving om meer te communiceren en anderzijds een tegengestelde druk vanuit de wetenschap om vooral tijd te investeren in onderzoek en wetenschappelijke publicaties? Het voorliggende proefschrift geeft een aantal antwoorden.

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: